Geschiedenis van de piercing (door Wakiewake)

Hoe en waar het piercen is begonnen in niet geheel bekend en er gaan verschillende verhalen en veronderstellingen over rond. Dat het al in vroeger tijden gedaan werd staat vast. De 5300 jaar oude ijsmummie tutzi, die in 1991 door twee wandelaars werd gevonden tussen Oostenrijk en Italië had behalve veel tatoeages ook gaten in zijn oren waarvan word aangenomen dat dit was gedaan om boze geesten af te weren.

Bij de Oude Egyptenaren werden als een soort symbool van koninklijke waardigheid navelpiercings geplaatst. Andere oudere culturen zoals de Maya's en Azteken doorboorden hun tong tijdens religieuze rituelen om bloed te schenken aan de goden om zo een beter contact met "het hogere" te kunnen krijgen. De lijfwachten van Julius Ceasar hadden tepelringen als teken van hun moed en mannelijkheid en de Romeinse centurions hadden tepelpiercings waaraan zij hun gevechtsschild konden bevestigen. Ook werden in het Oude Griekenland en het Oude Rome al intiempiercings gezet, bij vrouwen werden ringen geplaatst door de schaamlippen en bij de mannen werden twee ringen door de voorhuid geplaatst zodat bij beide een slotje kon worden gebruikt zodat trouw aan de echtgenoot was verzekerd. Ook werden er in het Oude Griekenland ringen door de penis geplaatst bij atleten, die doorgaans naakt sporten, zodat ze met een touwtje of leren riempje de penis konden vastzetten en geen erectie konden krijgen.

Eeuwenlang hoor je er niets over tot plotseling in de 19de eeuw in het Victoriaanse Engeland de high-society dames ringen in hun tepels lieten zetten om ze te vergroten en de heren een ring door hun penis lieten zetten om de penis vast te zetten zodat hij niet overdreven zichtbaar was in de strakke broeken die ze in die tijd droegen. Ook in de 19de eeuw werden de oren weer gepierced. Dit werd gedaan door zeelieden met de bedoeling dat bij verdrinking de vinder van het lichaam de gouden oorringen mocht houden in ruil voor een begrafenis.

Piercing heeft bij vele natuurvolkeren een lange traditie en maakte meestal deel uit van een spiritueel ritueel.

Hierbij ging het meestal om de reiniging van lichaam en geest.

Saamhorigheid en status werden door piercings gekenmerkt of bij de opname in de stamgemeenschap gecelebreerd.

De gebruikte sieraden moesten de drager moed, snelheid en kracht geven.

In geopende grafkamers in Azië, Afrika en het Stille Zuidzee gebied, alsook in de graven van de Inka’s, Maya’s en Azteken gebied vonden archeologen gepiercte figuren.

Zo komen bv. veel intieme piercings, die ook vandaag nog door mannen als sieraad gedragen worden, uit de landen rond de Indische oceaan.

In Centraal en Zuid Amerika was oor- en lippiercing bij krijgers zeer verbreid.

Men geloofde bv. dat oorringen de drager beschermden tegen boze geesten (volgens vele oude stammen betreden die geesten het lichaam langs het oor) en het sieraad zou hen afschrikken.

De Azteken gebruikten tong piercing om bloed aan de goden te schenken en om tot een hogere staat van bewustzijn te komen, die de communicatie met de goden moest verbeteren.

Navel piercing kenden de oude Egyptenaren reeds. Het was echter enkel hooggeplaatste personen toegestaan, zich op deze plaats te laten piercen.

De Romeinen pasten tepel piercing niet enkel toe om zich te versieren, maar ook om er hun tunica aan vast te maken.

De Prins Albert piercing, de meest voorkomende mannelijke intiem piercing komt uit het Victoriaanse Engeland en heeft zijn naam te danken aan de legende dat Prins Albert zelf waarschijnlijk zo’n penis sieraad droeg.

De Arabieren kenden de hafada piercing, die als teken van volwassenwording en mannelijkheid gedragen werd.

Uit de genoemde oorspronglijke piercings ontwikkelden zich in de loop der tijden langszaam alle andere variaties. Zij vonden liefhebbers in de homosexuele en masochistische kringen. Oor piercings werden vooral zeer geschat door bikers, hippies en punks.

Piercing is vandaag, vooral bij de jeugd, een veel en graag geziene vorm van lichaamskunst. Een navel, neus of wenkbrauwen piercing wordt heden door menigeen als mooi aangezien, evenals een oorbel en is het kenteken van een life-style.

Lichaamskunst

Vrouwen hebben zich altijd laten piercen. Een vrouw of meisje dat oorbellen wil, kan bij de juwelier gaatjes laten prikken. Soms deden de moeders het zelf met een naald en kurk. De naald werd gesteriliseerd in een vlammetje en daarna door de oorlel in de kurk gestoken.

Mannen hebben veel minder vaak oorbellen gedragen. Schippers in de negentiende eeuw droegen echter wel oorringen, in beide oren of in één oor. De oorringen waren de verzekering om hun begrafenis waar ook ter wereld te kunnen betalen. Deze decoratie verdween aan het eind van de negentiende eeuw. Waarom is niet duidelijk. Wellicht vond men oorringen niet langer passend bij mannen. Na de Tweede Wereldoorlog kwam de oorbel bij mannen weer terug. In de hippietijd was een oorring een teken van anti-establishment.

Bij de punkbeweging kreeg de piercing een andere betekenis. Punkers wilden eind jaren zeventig shockeren met veiligheidsspelden door neus en wang. Zij zetten zich af tegen de softe hippie-oorbel. In de jaren tachtig gaven de homobeweging en de sm-scene nieuwe impulsen aan de piercing. Piercings kregen een erotische betekenis. Popsterren en modellen maakten de sieraden vervolgens hip en acceptabel. Voorbeelden hiervan zijn Madonna en het model Naomi Campbell.

Wat is de meest gezette erotische piercing?

De lichaamsdelen die om erotische redenen het meest gepierct worden, zijn de tepels. Niet alleen vrouwen, ook mannen laten hun tepels piercen.

Erotiek

In tegenstelling tot de navelpiercing blijven erotische piercings vaak verborgen. De eersten die zich met erotische piercings bezighielden waren homofiele mannen en liefhebbers van sadomasochisme. In de jaren zestig bloeide in de homoscene en bij sm-ers het piercen op. Pas in de jaren tachtig traden deze gepiercte mensen meer in de openbaarheid.